ڈنگ ٹپا dang tapa

In this Punjabi language poem I describe the situation for young's that how they can move in this cruel society.

Watch My Youtube Channel

ڈنگ ٹپا

میں من دا واں ساڈے دیس اندر افراتفری تے نفسا نفسی اے

کئی حربے تے سازشاں کیتیاں نے اک دوجے دا خون نچوڑن لئی

کئی پھندے، جال بچھے اپنے ورھے نوں مروڑن لئی

آج خواب وی اپنے نئیں دس سکدے

اک پاسے جاگیراں دی حد نئیں، دوجے پاسے لوکاں کول چھت نئیں

اے ونڈ تے تفریق

سوچاں رک دیاں نئیں، گلاں مک دیاں نئیں

او کسان، مزدور، ترکھان، روزگار توں تنگ جوان

او میرے غریب بھرا، توں پیسے چار کما

تے اپنا ڈنگ ٹپا

تشریح

ایہہ نظم ساڈے معاشرے دی کڑوی حقیقت نوں بیان کردی اے۔ شاعر دکھاؤندا اے کہ دیس وچ افراتفری، خود غرضی تے ناانصافی عام ہو چکی اے۔ امیر ہور امیر ہندے جا رہے نیں تے غریب بندہ بنیادی ضرورتاں توں وی محروم اے۔

"جاگیراں دی حد نئیں، تے لوکاں کول چھت نئیں" وچ طبقاتی فرق نوں بڑی شدت نال پیش کیتا گیا اے۔ کسان، مزدور تے نوجوان سب مشکلات دا شکار نیں۔

آخر وچ شاعر اک تلخ حقیقت بیان کردا اے کہ غریب بندے کول کوئی راستہ نئیں رہندا سوائے اس دے کہ اوہ اپنی روزی روٹی لئی جدوجہد کرے تے بس "ڈنگ ٹپا" کرے۔

اپنا تبصرہ لکھو

ڈنگ ٹپا
میں من دا واں ساڈے دیس اندر
افراتفری تے نفسا نفسی سے
کئی حربےتے سازشوں کیتیاں نے
اک دوجے دا خون نچوڑنے لئی
کئی پھندے لڑکیاں جال بچھے
اپنے ورھے دی گئی مروڑن لئی
سکھاں لئوؤ روؤں
جثے ٹھنڈے ہے گئے
آج خواب بھی اپنے نئیں دس سکدے
اک پاسے جاگیروں دی حد نئیں
دوجے پاسے لوکاں کول چھت نئیں
اے ونڈ تفریق
کوئی تیرا رفیق کوئی میرا رفیق
سوچاں رک دیاں نئیں
گلاں مک دیاں نئیں
چکی پھراں تے ہوکرے نال دیواں
او کسان مزدور ترکھان
روزگار توں تنگ جوان
او میرے غریب بھرا
توں پیسے چار کما
تے اپنا ڈنگ ٹپا

This Punjabi free verse poem by Afzal Shakeel Sandhu captures the tumultuous socio-political and economic landscape of the poet's homeland. The poem vividly portrays the chaos, conspiracy, and struggle that pervades society, shedding light on the harsh realities faced by the common people.

Translation and Description:

Verse 1:
"I am a man of my land,
amidst chaos and self-centeredness,
many strategies and conspiracies have been employed,
to drain each other’s blood."
This verse sets the stage by describing the rampant chaos and self-interest prevalent in society, where deceitful
strategies and conspiracies are used to harm one another.
Verse 2:
"Many traps have been laid,
to twist the fate of others,
people cry out for peace,
their bodies have gone cold."
The poet illustrates how numerous traps have been set to manipulate others' destinies, causing distress and despair,
leaving people cold and lifeless.
Verse 3:
"Today, even dreams cannot reveal themselves,
on one side, there is no limit to estates,
on the other, people have no shelter."
Here, the poet highlights the stark contrast between the wealthy, with their limitless estates, and the poor, who lack
even basic shelter, symbolizing the severe inequality in society.
Verse 4:
"This division and disparity,
some are your friends, some are mine,
thoughts never stop,
conversations never end."
Punjabi Kavita - Punjabi Poetry

The poet laments the societal division and inequality, where people are segregated into different factions, leading to
endless thoughts and discussions without resolution.
Verse 5:
"This pain borne out of youthful struggles,
I keep the grindstone turning with a sigh,
those farmers, laborers, carpenters,
young men frustrated with unemployment."
The poet expresses the pain resulting from youthful struggles, drawing attention to the plight of farmers, laborers,
and unemployed youth who face constant hardship.
Verse 6:
"Oh my poor brother,
earn some money,
and just get by."
In the final lines, the poet addresses his poor brother, urging him to earn whatever he can to survive, emphasizing the
relentless struggle for survival.
This free verse poem poignantly reflects on the harsh realities of societal inequity, exploitation, and the daily grind
faced by the common people, urging readers to recognize and empathize with the struggles of the underprivileged.

afzal shakeel sandhu

Rekhta - Urdu Poetry
👉 Watch & Subscribe to Afzal Shakeel Sandhu
The opinions and comments of friends will be respected.

Written by: Afzal Shakeel Sandhu